در
مکتب عشق دین؛ انقلاب عاشق، گذر کردن از منازل خود بینی و خودپرستی به
کمال پرستش محبوب محبوبهاست. البته این ویژگی محبت واقعی است که انسان را
در رسیدن به درجات کمال انسانی یاری می دهد و با پشت سرگذاشتن منازل حیوانی
و حتی انسانی و نیل به مراحل انسان واقعی، از مدارج کمال یکی پس از دیگری
گذشته، به مرحله فرشتگان و بلکه بالاتر می رسد و یا از هجران محبوب گذشته،
به وصال و قرب او نائل می گردد و از حجابهای ظلمت و سردی و جمود به گرمی و
حرارت و انعطاف می گراید و در این مسیر، گاه دفعی و گاه تدریجی، کمال می
یابد.
عشق به امام عصر علیه السلام و به محبوب محبوبها هر چه شدیدتر باشد تغییر و
دگرگونی او عمیق تر و بیشتر و سریع تر خواهد بود. عاشق در مسیر منازل عشق
همچون کوره های آتش است که هر چه حرارتش شدیدتر باشد فلزات درون خود را
سریعتر و بهتر تغییر می دهد.
از شمع سه گونه کار می آموزم
می گریم و می گدازم و می سوزم